INHOUDSOPGAVE
Inleiding
Wat is hevig bloedverlies en hoe vaak komt het voor?
Oorzaken
Welke onderzoeken zijn mogelijk?
--
Gynaecologisch onderzoek
--
Bloedonderzoek
--
Echoscopisch onderzoek
--
Hysteroscopisch onderzoek
--
Curettage
Welke behandelingen zijn mogelijk?
--
Medicijnen: niet-hormonen
--
Medicijnen: hormonen
--
Operatieve behandelingen van het baarmoederslijmvlies
--
Operatieve verwijdering van de baarmoeder
Tot slot
Zelfhulporganisaties
Verder lezen
Woordenlijst
INLEIDING
Deze brochure geeft informatie over hevig bloedverlies bij de menstruatie en
bespreekt oorzaken, onderzoek en behandelmogelijkheden. Er wordt niet ingegaan
op onregelmatig bloedverlies, tussentijds bloedverlies, bloedverlies na de overgang,
of bloedverlies na de gemeenschap. Aan het eind van de folder vindt u o.a. een
verklarende woordenlijst.
Wat is hevig bloedverlies en hoe vaak komt het voor
Hevig bloedverlies betekent voor elke vrouw iets anders. Sommigen vinden bloedverlies
hevig als het meer is dan zij gewend zijn; anderen noemen het hevig omdat zij
veel tampons of maandverband nodig hebben, doorlekken, en zich zeer vaak moeten
verschonen. Een nauwkeurige definitie van hevig bloedverlies is er niet. Verlies
van stolsels (dikke brokken) en bloedarmoede beschouwt men meestal als kenmerken
van hevig bloedverlies. Of hevig bloedverlies een reden is tot verder onderzoek
en eventuele behandeling, hangt af van uw klachten. U bent degene die aangeeft
of dit nodig is. Hevig bloedverlies is vervelend, maar kan meestal geen kwaad.
Alleen als er sprake is van bloedarmoede, adviseert de arts vaak wel behandeling.
Sommige vrouwen menstrueren al van jongsaf aan hevig. Zij weten nauwelijks anders
en hebben vaak geleerd ermee te leven. Voor veel vrouwen ontstaat de klacht na
hun dertigste of veertigste jaar, soms na het stoppen van de pil. Hevig bloedverlies
heeft verschillende oorzaken, die ieder een andere aanpak vragen. Men schat dat
zo'n tien tot vijftien procent van de vrouwen er last van heeft en medische
hulp zoekt.
Oorzaken
De hoeveelheid menstruatiebloed is onder andere afhankelijk van de dikte van
het opgebouwde baarmoederslijmvlies. Door de eierstokken gemaakte hormonen verzorgen
de opbouw van dit slijmvlies. Bij een daling van de hormoonspiegel stoot de baarmoeder
het slijmvlies af. Hierbij ontstaat een bloeding: de menstruatie. Naarmate de
overgang nadert, maken de eierstokken onregelmatiger hormonen.
Daardoor wordt soms heel veel slijmvlies opgebouwd, dat bij afstoting een sterke
bloeding geeft. Bij pilgebruik blijft het slijmvlies vaak dun; het bloedverlies
is dan minder dan bij een natuurlijke menstruatie.
Niet alleen hormonen en de opbouw van het slijmvlies beïnvloeden het bloedverlies,
ook de baarmoeder zelf speelt een rol.

De
baarmoeder, die de vorm en grootte van een peer heeft, bestaat uit een spierwand.
Aan de binnenzijde is er de baarmoederholte. De spierwand is aan de binnenkant
bekleed met slijmvlies. De wanden bekleed met het slijmvlies liggen tegen elkaar
aan, zodat er in wezen geen sprake is van een echte holte. Veranderingen in de
vorm van deze 'holte' bijvoorbeeld door de aanwezigheid van een poliep
of een myoompje (vleesboompje) hebben nogal eens overmatig bloedverlies tot gevolg.
Ook bij een baarmoeder met veel grote myomen kan er sprake zijn van hevig bloedverlies,
evenals bij adenomyose en endometriose. Dit zijn afwijkingen waarbij het slijmvlies
dat de baarmoederholte bekleedt, ook in de wand van de baarmoeder of buiten de
baarmoeder aanwezig is. Bij endometriose staan vaak pijnlijke menstruaties op
de voorgrond. Een enkele keer veroorzaken afwijkingen in de bloedstolling of
medicijnen die de bloedstolling beïnvloeden, hevig bloedverlies. Ook door
een spiraaltje neemt het bloedverlies toe. Bij 60% van de vrouwen vindt de gynaecoloog
geen duidelijke verklaring voor het hevige bloedverlies.
Welke onderzoeken zijn mogelijk
-- Gynaecologisch onderzoek
Bij het gynaecologisch onderzoek bekijkt de gynaecoloog via een speculum (spreider)
de baarmoedermond. Daarna wordt een vaginaal toucher (inwendig onderzoek) verricht.
Hiermee beoordeelt de arts globaal grootte en vorm van baarmoeder. Ook zijn eventuele
afwijkingen aan de eierstokken te voelen.
-- Bloedonderzoek
Bloedonderzoek is mogelijk om bloedarmoede, ijzergebrek of afwijkingen in de
bloedstolling op te sporen.
-- Echoscopisch onderzoek
Echoscopie is een onderzoek dat gebruik maakt van hoogfrequente geluidsgolven.
Informatie over echoscopisch onderzoek kunt u vinden in de folder
Echoscopie
in de gynaecologie en bij vruchtbaarheidsstoornissen. Het onderzoek vindt
plaats via de buikwand of de vagina (schede). Bij een niet al te grote baarmoeder
geeft echoscopisch onderzoek via de vagina de beste informatie over eventuele
afwijkingen van de baarmoeder of de eierstokken.
-- Hysteroscopisch onderzoek
Een hysteroscopie is een onderzoek waarbij de gynaecoloog met een dun kijkbuisje
(hysteroscoop) in de baarmoeder kijkt. Meer informatie over dit onderzoek vindt
u in de folder
Diagnostische hysteroscopie: kijken in de baarmoeder.
De gynaecoloog kan een eventueel aanwezige kleine poliep bij het hysteroscopisch
onderzoek verwijderen. Als er sprake is van een of meer vleesboompjes die in
de baarmoederholte uitpuilen, adviseert men vaak een grotere hysteroscopische
operatie. U vindt hierover informatie in de folder
Therapeutische
hysteroscopie: behandelingen in de baarmoeder.
-- Curettage
Een curettage (schoonmaken) van de baarmoeder is een kleine operatie. Met een
curette (een soort lepeltje) krabt de gynaecoloog het slijmvlies dat de baarmoederholte
bekleedt, weg. Deze ingreep is soms nuttig om bijvoorbeeld een poliep te verwijderen.
Soms wordt het weefsel voor onderzoek niet weggekrabd maar weggezogen.
Welke behandelingen zijn mogelijk
Als de gynaecoloog afwijkingen vindt die het hevige vloeien kunnen verklaren,
zoals poliepen of vleesbomen in de baarmoederholte, bespreekt hij of zij met
u of het mogelijk is ze te verwijderen en hoe dit kan gebeuren. Vaak adviseert
de gynaecoloog dan een hysteroscopische operatie. Zie hiervoor de al genoemde
folder Therapeutische hysteroscopie: behandelingen in de baarmoeder
*.
Bij een heel grote baarmoeder met veel vleesbomen is soms een baarmoederverwijdering
de enige oplossing als medicijnen onvoldoende helpen. Ook hierover bestaan aparte
brochures
Myomen en
Het
verwijderen van de baarmoeder bij goedaardige aandoeningen.
Als de gynaecoloog geen duidelijke verklaring voor de hevige menstruaties vindt,
zijn verschillende behandelingen mogelijk: behandelingen met medicijnen, een
capsule met progesteron die in de baarmoeder wordt ingebracht, operatieve behandelingen
van het baarmoederslijmvlies en verwijdering van de baarmoeder.
Bij de meeste behandelingen worden de menstruaties minder hevig en soms is er
helemaal geen bloedverlies meer. Het effect van de behandeling op langere termijn
is niet altijd blijvend. Het is niet altijd te voorspellen welke behandeling
voor u het meest geschikt is. Doorgaans adviseert de gynaecoloog met de minst
ingrijpende behandeling te beginnen. Verwijdering van de baarmoeder komt meestal
pas als laatste mogelijkheid ter sprake. U kunt de voor- en nadelen van de verschillende
behandelingen met de gynaecoloog bespreken.
-- Medicijnen: niet-hormonen
Prostaglandine-synthetase-remmers (o.a. diclofenac, ibuprofen, indometacine,
naproxen). Deze medicijnen schrijft men vaak voor om menstruatiepijn te verminderen.
Minder bekend is dat ook het bloedverlies bij de menstruatie met gemiddeld 30%
afneemt: meer dan de helft van de vrouwen ervaart dat de menstruaties minder
hevig worden. In de bijsluiters staan veel mogelijke bijwerkingen beschreven,
maar in de praktijk komen ze relatief zelden voor.
Tranexaminezuur (Cyklokapron®). Dit middel beïnvloedt de bloedstolling
en u neemt het alleen in tijdens de dagen van hevig bloedverlies. Bij de menstruatie
ontstaat door het afstoten van het slijmvlies aan de binnenzijde van de baarmoeder
een wondgebied. Naarmate het bloed hier sneller stolt, verliest u minder bloed.
Gemiddeld neemt het bloedverlies met de helft af, en vier van de vijf vrouwen
blijken tevreden. Weinig gegevens zijn bekend over tevredenheid op langere termijn.
Vrouwen die ooit trombose gehad hebben, mogen dit middel niet gebruiken.
-- Medicijnen: hormonen
De pil.
Veel vrouwen weten uit ervaring dat de menstruatie minder hevig is bij gebruik
van de pil. De pil is dan vaak ook een geschikt medicijn bij klachten over hevig
bloedverlies. Over het algemeen is het resultaat goed, maar de pil biedt niet
altijd uitkomst. Sommige vrouwen ervaren bijwerkingen, andere hebben emotionele
tegenzin om (weer) de pil te gebruiken, vooral vrouwen die gesteriliseerd zijn,
of van wie de partner zich heeft laten steriliseren. Anders dan men een aantal
jaren geleden dacht, zijn er tegenwoordig doorgaans weinig bezwaren tegen pilgebruik
boven de 35 jaar. Voor vrouwen die de overgang naderen is er een pil met een
iets andere samenstelling. Bij hoge bloeddruk of roken wordt de pil soms ontraden,
alhoewel stoppen met roken dan verstandiger is voor uw gezondheid.
De prikpil.
Dit is een driemaandelijkse injectie met een relatief grote hoeveelheid progestageen
hormoon. De prikpil schrijft men meestal voor als anticonceptie, maar kan ook
gebruikt worden ter behandeling van hevige menstruaties. Het is de bedoeling
dat de menstruaties uiteindelijk helemaal wegblijven. Vaak zijn er de eerste
maanden, en soms het eerste half jaar of nog langer, klachten over langdurig,
onregelmatig bloedverlies. Niet bij elke vrouw die de prikpil gebruikt blijven
de menstruaties helemaal weg. Na het stoppen met de prikpil duurt het bovendien
vaak één of zelfs twee jaar voordat de cyclus zich weer herstelt.
De prikpil schrijft men daarom relatief zelden voor als behandeling voor hevige
menstruaties.
Progesteronpreparaten.
Continue gebruik van een progesteronpreparaat zoals bijvoorbeeld Orgametril® zorgt
ervoor dat er geen eisprong optreedt. Daardoor blijft ook de menstruatie achterwege.
Deze medicijnen moet u dagelijks innemen. Niet altijd lukt het ervoor te zorgen
dat de menstruaties wegblijven. Soms treedt tussentijds bloedverlies op. Een
vaak voorkomende bijwerking is vocht vasthouden en daarmee gewichtstoename. Andere
mogelijke bijwerkingen zijn een vettige huid, en soms depressiviteit of minder
zin in vrijen. Niet elke vrouw heeft last van deze bijwerkingen.
Danazol.
Dit 'anti-hormoon' onderdrukt de aanmaak van hormonen in de eierstokken,
waardoor minder slijmvlies in de baarmoeder wordt opgebouwd en afgestoten. Over
het algemeen neemt de menstruatie in hevigheid af, en bij de meeste vrouwen verminderen
de klachten. Er kunnen bijwerkingen voorkomen, zoals vocht vasthouden en een
vettige huid; een enkele keer ziet men ernstiger bijwerkingen. In het geval van
bijwerkingen is het middel niet echt geschikt voor langdurig gebruik.
LH/RH-agonisten.
Dit zijn medicijnen die de situatie in de post-menopauze (de periode na de laatste
menstruatie) nabootsen. De eierstokken maken dan nauwelijks hormonen, zodat het
baarmoederslijmvlies niet meer wordt opgebouwd en afgestoten. In verband met
ongunstige effecten voor de botopbouw schrijven de meeste artsen dit medicijn
liever niet langer dan een half jaar voor. Voor jongere vrouwen is deze behandeling
dan meestal ook niet geschikt. Voor vrouwen rond de vijftig jaar betekenen deze
medicijnen nogal eens een tijdelijke oplossing; wellicht komen zij na deze periode
spontaan in de overgang.
Deze middelen kunnen overgangsklachten als opvliegers en nachtzweten versterken.
Zo nodig kan de gynaecoloog andere hormonen voorschrijven om deze bijwerkingen
te verminderen.
Progesteroncapsule (Mirena-spiraaltje)
De arts brengt de progesteroncapsule via de vagina in de baarmoeder. Op het ogenblik
is alleen het Mirena-spiraaltje op de markt; mogelijk komen er nog andere merken.
De capsule geeft gedurende vijf jaar een progestageen hormoon af. Het baarmoederslijmvlies
wordt zo minder gevoelig voor de hormonen die de eierstokken maken. Het slijmvlies
blijft dun, en het bloedverlies bij de menstruatie vermindert over het algemeen
sterk. Het spiraaltje is in Nederland sinds enkele jaren op de markt. Uit onderzoek
blijkt dat driekwart van de vrouwen met een Mirena-spiraaltje minder hevig vloeit
dan eerst, en sommige vrouwen menstrueren na langere tijd helemaal niet meer.
Wel zijn er de eerste maanden na het inbrengen nogal eens buikpijnklachten, en
ook moet u rekening houden met 3 tot 6 maanden 'spotting': tussentijds
bloedverlies op onvoorspelbare ogenblikken. Het Mirena-spiraaltje is niet voor
elke vrouw geschikt. Vooral vrouwen die vroeger een spiraaltje spontaan zijn
verloren, hebben waarschijnlijk ook meer kans dit spiraaltje te verliezen. Klachten
in het verleden over abnormaal bloedverlies bij een gewoon spiraaltje hoeven
bij een Mirena-spiraaltje niet terug te keren.
-- Operatieve behandelingen van het baarmoederslijmvlies
Behandelingen van het baarmoederslijmvlies hebben als doel het verwijderen of
vernietigen van dit slijmvlies. Immers, als van dit slijmvlies weinig of niets
meer over is, kan het ook niet worden opgebouwd en bij de menstruatie afgestoten.
Verschillende methoden als de ballonbehandeling, de rollerbolmethode en de endometriumresectie
bespreken we hier kort, voor verdere informatie verwijzen wij naar de eerder
genoemde folder
Therapeutische
hysteroscopie: behandelingen in de baarmoeder.
Meestal doet de gynaecoloog deze operaties in dagbehandeling, doorgaans onder
narcose, maar soms is een ruggenprik of plaatselijke verdoving mogelijk.
Soms adviseert de gynaecoloog een voorbehandeling van het slijmvlies. U krijgt
dan medicijnen waardoor u tijdelijk in de overgang komt. Het baarmoederslijmvlies
wordt hierdoor dunner en is gemakkelijker te verwijderen of te vernietigen. Na
afloop van deze behandelingen moet u er rekenen op een aantal weken vieze, soms
stinkende afscheiding. Pijn is er meestal alleen de eerste dag na de operatie.
Een zwangerschap raadt men na een dergelijke ingreep ten sterkste af.
Voor deze behandelingen geldt dat globaal vier van de vijf vrouwen er baat bij
vinden. Zij menstrueren duidelijk minder, en bij een klein deel houdt de menstruatie
helemaal op. Op langere termijn groeit het baarmoederslijmvlies nogal eens weer
aan. Herhaling van de behandeling na een aantal jaren kan dan nodig zijn.
18-05-08, toegevoegd door team PGN
In bovenstaande tekst worden conventionele methoden voor verwijdering van het baarmoederslijmvlies besproken.
Daarnaast is ook een nieuwe generatie apparaten beschikbaar met het voordeel van een korte behandeltijd. Wilt u meer weten? Lees verder via onderstaande sites.
Met het NovaSure-systeem wordt een nauwkeurig gecontroleerde hoeveelheid electrische energie toegediend om het baarmoederslijmvlies te verwijderen.
De Thermablate is de laatste ballontechnologie en werkt met een nauwkeurig gecontroleerde dosis hoog verwarmde vloeistof gedurende een zeer korte behandelperiode. De pulserende druk van de ballon in de baarmoeder geeft de baarmoeder periodiek de tijd tot rust te komen.
-- Operatieve verwijdering van de baarmoeder (hysterectomie of uterusextirpatie)
Verwijdering van de baarmoeder adviseert de gynaecoloog doorgaans pas als andere
behandelingen niet het gewenste resultaat opleveren. Soms wordt een dergelijk
advies eerder gegeven, bijvoorbeeld in het geval van een baarmoeder met zeer
veel myomen die de hevige menstruaties veroorzaken. Voor verdere informatie verwijzen
wij naar de brochures
Myomen en
Het
verwijderen van de baarmoeder bij goedaardige aandoeningen.
Tot slot
Hebt u nog vragen, bespreek deze dan gerust met uw gynaecoloog. Hevig bloedverlies
is een vervelende klacht, maar zelden levensbedreigend. U hebt dus tijd om tot
een weloverwogen beslissing te komen.
ZELFHULP
Als u wilt praten over gevoelens of twijfels die u over de baarmoederverwijdering
hebt, kunt u via de website van de Patientenvereniging Gynaecologie Nederland (PGN) contact opnemen met vrouwen die deze operatie ook zelf hebben meegemaakt.
website:
www.pgn-gynaecologie.nl
VERDER LEZEN
Bij het patiëntenservicebureau van het ziekenhuis of op de polikliniek gynaecologie,
kunt u vragen naar de folders en brochures van de NVOG. U kunt ze ook downloaden
van de website:
www.nvog.nl,
rubriek voorlichting.
Op deze site:
Echoscopie
in de gynaecologie en bij vruchtbaarheidssoornissen
Endometriose
Diagnostische
hysteroscopie: kijken in de baarmoeder
Therapeutische
hysteroscopie: behandelingen in de baarmoeder
Het
verwijderen van de baarmoeder bij goedaardige afwijkingen
Myomen
VERKLARENDE WOORDENLIJST
Adenomyose : baarmoederslijmvlies dat in de baarmoederspier
gegroeid is
Anti-hormoon : een synthetisch hormoon dat de aanmaak van eigen
hormonen beïnvloedt
Ballon-methode : operatie waarbij de gynaecoloog een ballon
met hete vloeistof in de baarmoeder brengt; de hete ballon verschroeit het baarmoederslijmvlies
Curettage : kleine operatie waarbij de gynaecoloog het baarmoederslijmvlies
met een dun lepeltje weg schraapt ('schoonmaken' van de baarmoeder)
Endometriose : baarmoederslijmvlies dat zich bevindt op een
andere plaats dan in de baarmoeder
Endometrium : baarmoederslijmvlies
Endometriumresectie : operatie waarbij de gynaecoloog het baarmoederslijmvlies
verwijdert
Hysteroscopie : een onderzoek waarbij de gynaecoloog met een
dun buisje in de baarmoeder kijkt
Hysteroscopische operatie : operatie via een dun buisje dat
de gynaecoloog in de baarmoeder brengt
Menstruatie : maandelijkse bloeding
Menstruatiecyclus : de tijd die verloopt tussen de eerste dag
van twee menstruaties
Myoom : een goedaardige spierknobbel die uitgaat van de wand
van de baarmoeder
Oestrogeen : vrouwelijk hormoon uit de eierstokken
Overgang : de periode rond de laatste menstruatie (gewoonlijk
rond het 52e levensjaar)
Poliep : een gezwelletje dat in de baarmoederholte groeit; bijna
altijd is het goedaardig
Post-menopauze : de periode na de laatste menstruatie; gemiddeld
begint deze rond het 52e jaar
Progesteron : vrouwelijk hormoon uit de eierstokken
Progestageen : medicijn dat dezelfde eigenschappen heeft als
het door het lichaam gemaakte progesteron
Rollerbolmethode : operatie waarbij het baarmoederslijmvlies
met een verhit bolletje verschroeid wordt
Trombose : vorming van stolsel in een bloedvat
Uterus : baarmoeder
Uterusextirpatie : verwijdering van de baarmoeder
Vleesboom : myoom